Ομαδική δημιουργία Ήρθα να σε συναντήσω μέσα στο σκοτάδι. Δε θέλω να τρομάξεις. Θέλω μόνο να δεις, πώς έξω από το δωμάτιο με τα κλειστά παντζούρια, έχει ξημερώσει. Κάθε φορά που θα νυχτώνει, να θυμάσαι πως το φως θα έρθει να σε βρει. Β. Σκέφτομαι πόσο μαγικό είναι να μπορούμε να υπάρχουμε ως ευάλωτες ατομικότητες,…
Πρώτη μέρα. Κι όμως, κάτι είχε ήδη αρχίσει να συμβαίνει από τη διαδρομή. Ο δρόμος στένευε όσο ανεβαίναμε, τα βουνά πλησίαζαν το ένα το άλλο, σαν να έγερναν για να είναι κι αυτά μαζί μας εκείνες τις μέρες. «Τώρα θα δεις τα χρώματα να αλλάζουν και τα βουνά να σμίγουν ένα-ένα». Δεν ήταν το τοπίο…
Ένα κουβάρι μεγάλο που δεν ξέρω από πού να το τραβήξω. Δεν ξέρω από πού να αρχίσω για να σου πω την ιστορία μου. Νιώθω ότι είμαι ένα κουβάρι μεγάλο, χωρίς άκρη. Κάπου στο σκοτάδι, χωρίς φως, χωρίς χάδι. Στεκω φοβισμένη, στέκομαι μόνος μου στο σκοτάδι και φοβάμαι πολύ.. Σου μιλάω αλλά δεν με…
Retreat Ψυχοδράματος 6-9 Φεβρουαρίου 2026 “Ανάμεσα στα βουνά…” It is in the shelter of each other that people live. “ Irish proverb Μέσα στον χειμώνα, στις πιο μικρές και σκοτεινές μέρες του χρόνου, συναντιόμαστε μέσα στη φύση, για να δημιουργήσουμε ένα ζεστό καταφύγιο μέσα στην ομάδα, ανάμεσα στα βουνά. Ανάμεσα σε τέσσερα μεγάλα βουνά και…
Σεπτέμβριος: Βιωματικές ομάδες ψυχοδράματος και εσωτερικής αναζήτησης Κάθε Δευτέρα 19:45– 22:00 Κάθε Τετάρτη 20:30-22:45 Κάθε Παρασκευή 18:30 – 20:30 Οι ομάδες αυτές απευθύνονται σε όποιον θέλει να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του και να διευρύνει την επικοινωνία του με τον υπόλοιπο κόσμο, μέσα από την έκφραση, τα συναισθήματα, την αλληλεπίδραση, την ομαδικότητα, τη δημιουργικότητα,…
Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025 11:00-18:00 Ένα βιωματικό σεμινάριο εισαγωγής στην φιλοσοφία και τις τεχνικές του Ψυχοδράματος. Σε αυτόν το σεμινάριο, θα έχουμε την δυνατότητα να περάσουμε μέσα από βιωματικά εργαλεία και τεχνικές που χρησιμοποιούνται στην ψυχοθεραπεία, για να γνωρίσουμε την ψυχοδραματική φιλοσοφία και την βιωματική δουλειά (ομαδική και ατομική) Μια εισαγωγή στην μέθοδο του Ψυχοδράματος…
Γνώρισα ένα παιδί που δεν έβγαινε για διάλειμμα. Καθόταν ήσυχο στη σπηλιά του. Τα παράθυρα είχαν κάγκελα μα χάζευε ανάμεσα τους την απέραντη θάλασσα κ ουρανό. Υπήρχε μια πόρτα χωρίς κλειδαριά αλλά το παιδί δεν έβγαινε. Ειχε βαρίδια στα πόδια, είχε βαρίδια στα χέρια. Καμία φορά τα χέρια του αγκυλώναν ή τα δαγκωμένα του δάχτυλα…
Ομαδική δημιουργία
Τα μάτια μας κλειστά και γύρω αρώματα Τα πόδια μας γυμνά να ψάχνουν χώματα Τα πόδια μας γυμνά να ψάχνουν χώματα για να στεριώσουν Βάλε τους μαρκαδόρους στη σειρά πριν σε σκοτώσουν οι φωνές θα φτιάξουν τείχη, χρωματιστά, και τίποτα στην τύχη δε θα αφήνουμε Δε θα περνά σκοτάδι κι ας μικρύνουμε Δε θα πονά…
Σου μιλώ και σε συναντώ κάτω από τις λέξεις. Με κοιτάς έτσι -που νιώθω πως ο κραδασμός του νοήματος μου φτάνει σε σένα. Οι λέξεις ως γέφυρες νοημάτων, ξερές και άδειες με καμία αξία μπροστά στο δικό μας βίωμα. Και με τη σιωπή μας εάν στεκόμασταν απέναντι το ίδιο θα γινόταν. Το νιώθω. Το ξέρω.…