Η τρίτη ψυχοδραματική μας απόδραση ολοκληρώθηκε και με άφησε γεμάτη ευγνωμοσύνη! Το βουνό ήταν πολύ γενναιόδωρο μαζί μας, άνοιξε την αγκαλιά του και μας φιλοξένησε! Μας χάρισε την ησυχία του και την δύναμη του! Ανάμεσα στα δέντρα και τους λόφους, ανοίξαμε τις καρδιές μας και μοιραστήκαμε τα συναισθήματα μας… κλάψαμε, γελάσαμε, δημιουργήσαμε, αγκαλιαστήκαμε και αγκαλιάσαμε…
Κάθε φορά είναι διαφορετικά,ίσως γιατί η διάθεση μας είναι διαφορετική, ίσως γιατί η σύνθεση της ομάδας ειναι αλλιώτικη! Υπάρχει όμως κάτι κοινό πάντα όταν συμβαίνει ενα άγγιγμα ψυχής, ενας ερωτισμός αιωρείται!! Ερωτεύτηκα ενα βαθύ ένρινο ”Ααααχ” και ένα ”Ναι” τόσο όμορφο που σου’ρχονται δάκρυα στα μάτια! Νανούρισα τραγουδώντας το “θαλασσάκι μου”,γουργούρισα και χαιδεύτικα σαν γατούλα…
Ποιος αναστέναξε απ’ τα βάθη της ψυχής μας, ποιος έκλαιγε ασταμάτητα όταν δεν αφήναμε το δάκρυ να κυλήσει; Ποιος έγινε η αγκαλιά που μας χώρεσε όλους; Ποια στιγμή αναγνώρισα έναν-έναν απ’ τους συνοδοιπόρους μέσα μου; Πώς έκανα σιγά-σιγά χώρο για τα δικά «μου» και τα δικά «τους» μέχρι που δεν τα ξεχώριζα πια; Πότε μεγάλωσα…
Είναι φοβερό το πως όταν ξεκινάμε να κλαίμε ερχόμαστε πιο κοντά. Όταν η Κατιάνα ξεκίνησε να κλαίει με λυγμούς, όλη η ομάδα άλλαξε. Τα πιο σφιχτά σαγόνια ξεκλείδωσαν. Οι άκλαφτοι ένιωσαν την υγρασία στα μάτια, ο ένας αυτόν τον σπάνιο εσωτερικό λυγμό. Άλλοι βρέχαν τις ποδιές τους. Η Ιωάννα έκλαψε για πρώτη φορά μπροστά σε…
Είπα το ναι και ήρθα! Χαίρομαι που ήρθα! Χαίρομαι που το έζησα! Χαίρομαι για όλη αυτήν την ομορφιά! Χαίρομαι για τις αγκαλιές! Χαίρομαι για τα φιλιά! Χαίρομαι για την αγάπη! Χαίρομαι για τη φιλία! Μία φορά ζούμε… όπως έλεγα στον εαυτό μου πριν καιρό: ” Ας ζήσω όμορφα γιατί όταν ξαναγγενηθώ δεν θα θυμάμαι αυτή…
Αγαπημένη γλυκιά συμμορία, Σας ευχαριστώ πολύ που ζήσαμε μαζί αυτήν την βαθιά, δύσκολη και λυτρωτική εμπειρία! Άρχισα επιφυλακτικά και σιγά σιγά είπα ας γίνει ότι θέλει, αφού ήρθες τι θα κάνεις θα μπεις! Όμορφες, διαφορετικές, πολύχρωμες φωνές και φάτσες, κραυγές αρχέτυπες από τα βάθη της ψυχής, μικρά κουνελάκια πόνος, μοναξια, έλλειψη, ζόρικα… και μετά τα…
Καλωσορίζουμε το καλοκαίρι στην φύση 6-9 Ιουλίου 2018 Ψυχοδραματική εκδρομή στον Επτάλοφο Παρνασσίδος Η ευτυχία απάνω στη γης είναι κομμένη στο μπόι του ανθρώπου. Δεν είναι σπάνιο πουλί να το κυνηγούμε πότε στον ουρανό, πότε στο μυαλό μας. Η ευτυχία είναι ένα κατοικίδιο πουλί στην αυλή μας. Νίκος Καζαντζάκης Τετραήμερο Βιωματικό Εργαστήρι Ψυχοδράματος στον Παρνασσό:…
Βιωματικό αυτοτελές εργαστήρι Ψυχοδράματος ” Ένα βήμα την φορά “ Σάββατο 12 Μαϊου 16.00-20.00 Κάποιες φορές η βιασύνη να φτάσω στο τέλος είναι μεγαλύτερη από την πραγματική ανάγκη… Χαίρομαι όταν καταφέρνω να δίνω στον εαυτό μου τον χρόνο και την άδεια να κάνει και να επικεντρώνεται σε ένα βήμα την φορά! Να δίνει αξία στην…
Παρασκευή 20 Απριλίου 2018 18:00-22:00 “Την άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις” Οδ. Ελύτης Μία ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με όσα έχουμε μέσα μας και μας βοηθούν, να αναγνωρίσουμε κομμάτια του εαυτού μας με τα οποία συνεργαζόμαστε κάθε μέρα και να συνδεθούμε με τη ζωή! Στόχοι συνάντησης: Αυτογνωσία Ομαδικότητα Επικοινωνία με τους άλλους…
Για να γεννηθεί μία καινούρια κατάσταση χρειάζεται να βιωθεί η παλιά… Με κάποιο τρόπο που φαίνεται μαγικός, κάποια στιγμή το φως ακολουθεί το σκοτάδι, έτσι απλά… Χωρίς πολλή προσπάθεια, οι καταστάσεις διαδέχονται η μία την άλλη, όπως ακριβώς γίνεται και στη φύση. Εκεί που υπάρχει ο θάνατος θα δεις και τη ζωή, επειδή κανένα από…