Χίλια ένα Χίλια δυο Χίλια τρία Χίλια τέσσερα Χίλια πέντε έτσι ξεκίνησε το ταξίδι και έμαθα τον σωστό τρόπο να μετράω τα δευτερόλεπτα. Ο ακριβής χρόνος των δευτερολέπτων εκφράζεται αν βάλεις το χίλια μπροστά. Έτσι μου είπαν… Σε περίπτωση που έρθει κάποιο αγριογούρουνο καταπάνω σου πρέπει να μετρήσεις μέχρι το 5 με αυτόν τον τρόπο…

Περάσαμε πολύ όμορφα και σας ευχαριστώ και εγώ γι’ αυτό που ζήσαμε. Το μόνο που θα ‘θελα αν κάποτε σε ξαναδώ είναι να πω ευχαριστώ για το θαύμα που είδα και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό στον τρελό σου χορό στη λευκή καταιγίδα… Που λέει και ο Παυλίδης! Σας το αφιερώνω… Μ.Π.…

Ήρθα και εγώ να αφήσω εδώ μια σκέψη. Ακούγοντας το παρακάτω τραγούδι έκανα τον εξής συνειρμό ότι η Ηλιάνα με την Δήμητρα έφτιαξαν μια φωλιά και εμείς είμαστε τα πουλιά που συμπαινοβγαινουν ταράζουν την τριανταφυλλιά ( δηλαδή τον εσωτερικό κόσμο του ο ένας του άλλου) και πέφτουν τριαντάφυλλα (δηλαδή τα δάκρυα μας). Είμαι βαθιά ευγνώμων…

Ο Ιούλιος που αποχαιρέτισα δεν ήταν σαν τους άλλους. Εν μέσω καταστροφών, φυσικών, κοινωνικών, προσωπικών, έζησα 5 μέρες στην αγκαλιά μιας ομάδας ψυχοδράματος. Κάποια μέλη της ομάδας τα ήξερα από πριν, αφού συμπορευόμαστε σε αυτό το ψυχοθεραπευτικό ταξίδι καιρό. Κάποια άλλα μέλη τα έμαθα μέσα σε εκείνες τις 5 μέρες. Και ήταν αρκετές, για να…

Ασφάλεια είναι ένα μέρος όπου όλα χωράνε Όπου δεν υπάρχει κριτική Όπου τα πράγματα λέγονται με σεβασμό Όπου τα συναισθήματα μας ακούγονται Ασφάλεια είναι ένα μέρος όπου υπάρχει αγκαλιά Όπου ο φόβος μοιράζεται Όπου υπάρχει στήριξη Όπου είμαστε μαζί στα δύσκολα Σε ένα τέτοιο μέρος ζήσαμε ο ένας με τον άλλον για 5 μέρες και…

Σαν σποράκια στο χώμα που κάθονται στο σκοτάδι και την ησυχία. Φαίνεται σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Όλα ήρεμα και στατικά Όμως υπάρχει μια δύναμη κρυφή , εκεί μέσα στο σπόρο, η δύναμη της ζωής, η δύναμη της γνώσης. Ξέρει ποια είναι η κατάλληλη στιγμή, γνωρίζει πως να εργάζεται σιωπηλά περιμένοντας να έρθει η στιγμή,…

Ένα κομμάτι μου είναι ακόμα εκεί, κάτω από τα δέντρα, μαζί με τα τζιτζίκια, μέσα στο θεραπευτικό ταξίδι. Βουτάμε στον βυθό και βρίσκουμε πολλά πράγματα εκεί μέσα… °συναντάμε ανθρώπους από τη ζωή μας και μαθαίνουμε να μένουμε μαζί τους, °να λέμε συγγνώμη, °να ζητάμε αυτό που χρειαζόμαστε, ° να φροντίζουμε το παιδί που ήμασταν ή…

Έχει περάσει μία βδομάδα και όλο αυτό που ζήσαμε κάτω από τα δέντρα δεν έχει ακόμα σωπάσει μέσα μου, ακόμα δουλεύει, σιγοβράζει, πλάθεται. Η διεργασία της συνάντησης και όλων όσων ειπώθηκαν σε αυτήν την εκδρομή μετά από αυτήν τη συγκεκριμένη χρονιά, είναι ακόμα ζωντανή και εξελίσσεται. Την εμπιστεύομαι τη διεργασία, ψάχνει να βρει τον χώρο…

Κάπου μεταξύ αντίστασης και μοιράσματος άρνησης και εμπιστοσύνης φόβου θανάτου και θάρρους ζωής αγχωμένων προσδοκιών και ανεμελίας ενηλικίωσης και παιδικότητας επιβεβλημένων αποστάσεων και αγγίγματος επαγγελματισμού και διακοπώω θρήνου και ελπίδας ερωτήσεων και απαντήσεων σιωπών και λέξεων κούρασης και προσπάθειας φύσης και τέχνης τρόμου και γείωσης ανάγκης και ευθύνης ήρθε ανακίνηση που δεν ήθελες λύση που…

Εκεί που τα τζιτζίκια δεν σταματούν να τραγουδάνε, εκεί που οι μύγες και τα κουνούπια κάνουν πάρτυ στα πόδια σου, και εκεί που τα ψαράκια δεν ξέρουν κατά που να πάνε. Σηκώνεις το βλέμμα σου και όπου και να κοιτάξεις ένα στασίδι σε περιμένει να κάτσεις ,να αράξεις ,να αγναντέψεις το βουνό, τη φύση και…